Doordeweekse dag in Panama + verdere info over unief

Wekker gaat veel te vroeg, ik blijf nog even liggen. Plots krijg ik een bericht van Lore 'Ik ga te laat zijn vandaag'. Ik kijk naar het uur, over 20 a 30 min begint mijn les. Overslapen. Ik spring in de warme douche (Eigenlijk lauw, maar ikzelf heb er een waaruit enkel ijskoud water stroomt, en aangezien Suzanne al was gaan werken kon ik de hare gebruiken,pure luxe hier!). Ik zoek en zoek achter kleren, de meid was weer te lui om te wassen, het is alweer bijna een week geleden. Heb dan uiteindelijk toch iets gevonden, pak een vieze sponsboterham met vieze plakjeskaas uit de frigo, drink een glaasje water dat veel te fel naar chloor smaakt en vertrek. Op weg naar mijn bushalte wordt er continu gefloten, getuut en dingen zoals 'I love you' 'Beautiful' 'Bonita' 'Hola Linda' 'Te quiero'... worden naar mijn hoofd geslingerd. Ik ben er al aan gewend en negeer het, maar het blijft echt ongelofelijk irritant. Ik passeer zelfs een man die op me begint te blaffen. Wachtend op de bus stoppen er ongelofelijk veel taxi's omdat die chauffeurs blijkbaar denken dat blanke mensen geen bus durven nemen, enja natuurlijk ook omdat ze blanke mensen int zak kunne zetten, zoals ze bij mij de eerste keer gedaan hebben. (Ik had 6 dollar betaald terwijl de normale prijs tussen de 2 en de 3 dollar lag voor die afstand.) Maar ondertussen hebben mijn geweldige klasgenootjes mij geleerd wat ik dan moet zeggen, namelijk 'awevao' ,wat klootzak betekent.
Als ik de bus opstap, voel ik de rare blikken. 'Wat doet die blanke op deze bus?'. Zoals ik al eerder heb vermeld zijn de bussen hier trouwens levensgevaarlijk, maar deze maand zitten ze al ver over het gemiddelde van 6 mensen per maand, 2 weken geleden was er namelijk een ongeval met 24 doden. Op de bus zelf is het nog erger dan een sauna, en maar zweten! Waarom neem ik dan de bus? Tja, tis gemakkelijk want die rijden hier echt constant, als ge pech hebt moet ge max 5 a 10 min wachten en tis goedkoop, slechts 25 dollarcent!
Voordat de lessen starten koop ik steeds een flesje (lekker!) water voor slechts 65 dollarcent. De lessen vinden plaats 7 tot 12uur, als de professor al komt opdagen, wat meestal niet echt het geval is, op een paar uitzonderingen na. Het grootste deel van de tijd zitten we dan te praten en onze ijverige medestudenten nederlans te leren, op hun aanvraag uiteraard. Hun favoriete woorden/zinnen zijn 'klootzak' 'ik hou van u' en 'bospoeper'. We gaan ook wel vaak eten kopen. 2 verdiepingen lager is er namelijk een kraampje waar men onderandere empanada's, cake of shake's kan kopen. Zelfs shake's met cornflakes in! Tis wel lekker moet ik zeggen, maar ikzelf koop meestal een empanada con pollo of een muffin.
Als er dan toch eens een prof komt opdagen om les te geven (wat steeds wel meer en meer het geval is, het is ondertussen toch al enkele dagen geleden dat we een volledige dag geen les hadden) proberen ik en lore op te letten, wat ons welgeteld 10 min lukt. Dan spelen we oxo, maar dat is dan toch vrij saai, dus gaan we over op galgje, met spaanse woorden natuurlijk! Zo doen we toch nog iets nuttig. Of wat we ook doen is dingen tekenen, en die dan proberen te benoemen int spaans, en als we het niet weten, vragen we het aan onze klasgenoten.
Behalve bij onze engelse leerkracht dan, daar kan ik van tijd nog wel bij opletten, gewoon omdat die ons supergraag heeft. Hij heeft er ook voor gezorgd dat we 4u extra spaanse lessen krijgen, in plaats van 2u engels en 2u education fysica (hier beter gekend als LO,jaja je leest het goed, nu dacht ik: wauw, eindelijk nooit meer LO in mijn leven maar mis! Nog steeds 2u de week (normaal 4) en tis dus puur lopen he! In de vlakke zon, echt wat een marteling!). Maarja, natuurlijk kunnen we ook bij hem geen volledige les opletten aangezien hij er zowat een halve les over doet om het verschil in uitspraak tussen 'th' en 'd' uit te leggen met 'those' and 'dose' als voorbeeld. En voor alle duidelijkheid: ik zit in het eerste jaar unief he! Dat is dan ook de reden waarom hij zei dat het eigenlijk totaal overbodig is voor ons om naar de engelse les te komen. Maar we zoeken van tijd nog wel eens langs te gaan, omdat hij ons gezegd had dat hij een vrij groot huis in de countryside heeft en dat we altijd eens op bezoek mochten komen. Goede contacten moet je onderhouden!
En dan is er nog de prof van Toerisme. Hij vondt het toch wel hoognodig om de panamezen te waarschuwen voor de europese invloeden ivm uitgaan. Voorbeeld: Vroeger vroegen panamezen een meisje zeer vriendelijk en tactvol ten dans, nu doen ze gewoon teken van ver af 'hey mie kom is hier'. En ook: het dansen zelf. Van merengue en salsa tot electro (inclusief demonstratie. handjes in de lucht!) En dan vondt hij het ook hoognodig om zijn emailadres op bord te schrijven en tegen mij en lore te roepen 'facebook, facebook'. Twas wel ne grappige kerel.
En dan is er ook nog ons spaanse lerares, die op het kleinste geluidje -zoals een stoel die lichtjes verschuift- begint te flippen. Haar bijnaam is 'Jurassic Park', genoemd naar haar gezicht. Ze is namelijk al vrij oud.
Uiteindelijk zijn we het echt wel beu tegen een uur of 11, en dan bollen we het ook. Da's hier trouwens doodnormaal hoor, het afbollen wnr ge het zelf verkiest, int midden van de les. Maar wij, voorbeeldige studenten dat we zijn, vragen het eerst wel vriendelijk aan de leerkracht, die antwoordt met 'no problema!'
Ik en Lore nemen de bus naar mij thuis om het eten dat Lore voor mij gesmokkeld heeft daar op te eten. En wat ontdek ik dan : Lydia heeft koude pasta met tonijn gemaakt! En rijst, natuurlijk! Maar deze keer zaten er wel mais bij. (Voor de mensen die me goed kennen: hier eet ik dus wel mais, da smaakt hier echt heel anders, net zoals paprika, kvind da hier echt ongeloofelijk lekker.) Ik spring een gat in de lucht! Ik geniet er met volle teugen van. De laatste week was het echt elke dag gewoon rijst met kip, en steeds op dezelfde manier klaargemaakt (behalve in het weekend dan, dan is ze er ni en dan is Suzanne te lui om te koken dus eten we maar fastfood, heel het weekend lang.) En dan, gedaan met eten, verstop ik het doosje met eten dat Lore mee heeft ergens vanonder in de frigo, omdat ik weet dat Suzanne dat anders ook gaat opeten. ( Zij vindt Lydia's eten ook superslecht, en ik had gelijk: de pasta met tonijn was helemaal op toen ik weer thuis kwam, en er zat nog veel in!). Ineens krijgt Lore telefoon : een jongen van het feestje van vorige week. 'Lore, I have to tell you that I love you, I can't stop thinking about you' hahaha, ik lig natuurlijk plat vant lachen. Lore trouwens ook, en ze kan op niets anders komen dan te zeggen 'je overvalt me een beetje'.
Vervolgens trekken we naar Albrook Mall, maar deze keer met een doel. We moeten namelijk op zoek naar een gele t-shirt voor onze LO lessen. (had eerst al aan Suzanne gevraagd of ze geen gele t-shirt heeft, waarop zij antwoorde 'haha nobody has a yellow shirt' , waarin ze dan ook overschot van gelijk heeft, oerlelijk dat da is (zonder print wel te verstaan he)).
We passeren een ijskraam waar ze Belgian chocolate verkopen, ik sta op het punt om dit te bestellen, tot ik plots zie dat ze hier ook een milkshake met brownie and cream verkopen, 2.5 dollar. Lore bestelt niets, en plots bieden 2 kerels haar hun derde milkshake aan: 'para ti'. Gratis en voor niets! En die milkshake was bedoeld voor die arme bompa die daar maar een het tafeltje zat te wachten.
Jaja, het is Lore haar lucky day vandaag!
We stappen door het nieuwe deel, het deel dat we nog niet beu zijn, waar ik een billabongwinkel binnen wil. En jaja, daar doen we het koopje van de dag! Ik koop 2 jeansbroeken en Lore 1, elk ter waarde van 24 dollar (wat overeen komt met 19 euro, haha, van billabong he! Geloof me, als ge da gekocht hebt vo dieje prijs voelt ge u zoooo goed!)
Lore keert huiswaarts omdat ze nog een lange rit te gaan heeft, en op dat moment (wat een timing) komt Lisa aangelopen. We praten een beetje bij en schuiven aan om een ticketje voor de cinema te kopen, slechts 4 dollar hier! (Voor studenten 2 maar ja, we hebben nog steeds ons studentenpasje niet.) Het is uiteindelijk 'Marrido por accidente' geworden, engels gesproken en spaans ondertitelt, cva film wel. Ten slotte gaan we sushi eten, ik bestel een slaatje met tonijn en zeer rare witte harde dingen die naar niets smaken, en Lisa bestelt een sushiplaat. Natuurlijk krijgt geen van beide ons bord leeg, het is namelijk echt veel te veel, maar wel superlekker. ( Als ik normaal sushi ga eten, bestellen we 1 slaatje met 3 man en 1 plaat met 3 man, en dan geraakt die plaat vaak nog moeilijk leeg.)
Uiteindelijk neem ik een taxi en Lisa de bus, op weg naar huis. Ik stap in de taxi, en wat doet de chauffeur? Zetel achteruit, muziek vollenbak, en ma gaas geven! Bon, we zijn uiteindelijk allemaal veilig thuisgeraakt.
Thuis aangekomen zie ik dat Lydia eindelijk mijn kleren heeft gewassen en ga ik nessim en suzanne vergezellen op het balkon. Nessim zegt me dat hij graag het belgisch bier dat ik hier gevonden heb wel eens graag wil proeven. (jaja, ze hebben hier Stella, Hoegaarden, Donkere en Blonde Leffe! Toen we dat ontdekten waren we zo ant flippen en ma foto's aant trekken' en de mensen bekeken ons natuurlijk heeeel raar, waarop wij dan zeiden 'Cerveza de Belgica, cerveza de Belgica'!) Ik en Suzanne hebben geen zin in bier, maar proeven toch eens van de Stella van Nessim. (kben begonnen met de Stella te kopen, we moeten met het lichtste bier beginnen he). Iets later zegt nessim me dat het bier voor hem veel te straf is en dat hij zich een beetje duizelig voelt. (Nix gewoon he! Die panamezen hier! Of om het met de woorden van Sebastien te zeggen: 'Als ze 2 pinten gedronken hebben denken ze da ze 2 vaten op hebben. Behalve dan op het feestje van vorige week, daar zaten wel enkele fameuze drinkers bij.)
Ik zeg 'buenas noches', kruip in men bed, zet een muziekje op en val in een diepe slaap.